خدا نگهدار زندگی

خدا نگهدار وبلاک

خدانگهدار چت

خدانگهدار دنیا

خدانگهدار بچه ها

خدانگهدار نیمااااااااااااااااااااااااااااااااا

خدا نگهدار خدانگهدار خدانگهدار

خدا نگهدار خدانگهدار خدانگهدار

خدانگهدار عزیزم دارم میرم از دنیا

اینجا کسی کمکم نکرد باید برم از دیار

واااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا خدا

خسته ام از این دنیا

خدانگهدار خدانگهدار خدانگهدار

نمی دانم از کجا شروع کنم قصه تلخ زندگیمو

نمیدونم با کی قسمت میکنم روزهای خوب زندگیمو

چرا تو اول قصه همه دوستم میدارند

وسط قصه میشه همه تنها میزارم

۱۸/۶/۸۷ اولین سالگرد تمام شدند سربازی نیما جون یا همان مصطفی هست که متاسفانه قرار نیست تا اون موقع پیش ما بمونه و دست روزگار میخواهد نیما جون ما را در اون تاریخ بگیره .......

وااااااااااااااااااااااااااا خدا من

عجب رسمی رسم زمونه

قصه نیماهو دوستان نامهربونش

نیما میرهو ازون فقط خاطراتش به جا میمونه

ازون فقط وبلاکش به جا میمونه

خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

!!!! امیدوارم همگی نیما را حلال کنید !!!!!

زهر دوست از نیش عقرب بدتراست                  

پس بزن عقرب که دردت کمتراست

من نگویم که مرا از قفسم آزاد کنید            

       قفسم را ببرید به باغی تا دلم را شاد کنید

هرکس به طریقی دل ما میشکند      

       بیگانه جدا دوست جدا میشکند

بیگانه گر  می شکند غمی نیست    

        از دوست بپرسید که چرا میشکند

این را برای کسی نوشتم که تا الان به قول  خودش منتظرم بود ولی اگر کسی که منتظر می مانند اگر یک سال هم بود باز اگر من را دوست داشت منتظر می مانند نه انکه برود با کسی دیگر من که برایش آرزوی سلامتی میکنم و این مدتی که در بیمارستان بودم همش به یاد اون بودم ولی اون همش یک ماه یک ماه یک ماه یک ماه منتظر ماننند ........ عجب دنیایی شده

من نگوییم که مرا از قفسم آزاد

قفسم را ببرید به قبرستانی تا من در همان جا خاک کنید

السلام علکیم:

امیدوارم که حال همگی خوب باشد ............

می خواهم این سری درباره یک دوست بنویسم ............................

با عرض سلام و خسته نباشید خدمت خواندگان این کلبه حقیر

بعد از روزهای سخت و طاقت فرسا من برگشتم برگشتم برگشم

و از این به بعد دوباره وبلاکم جون خواهد گرفت

و آن را روشن خوهم کرد و نمی گذارم موتور خانه اش خاموش شود به همه شما قول خواهم داد

منتظر من باشید

نمی دونم از کجا شروع کنم غصه تلخ سادگمو

نمی دونم چرا قسمت میکنم روزهای خوب زندگمو

چرا تو اول غصه همه دوستم میدارند

وسط غصه می شه سر به سر من میزارند

تا میخواد غصه تموم شه همه تنهام میزارند

می تونم مثل همه یک عشق بادی بسازم

تا با یک نیش زبون بتکه خراب بشه

می تونم بازی کنم با عشق احساس کنی

می تونم درست کنم ترس دل و دلواپسی

می تونم دروغ بگم ت خودمو شیرین کنم

می تونم پشت ال های قایم بشم کمین کنم

ولی با این همه حرفها باز منم مثل اونها

یک دروغگو میشمو همیشه ورد زبونم

یه نفر پیدا بشه به من بگه چی کار کنم

با چه تیری اونی که دوستش دارم شکار کنم

من باید از چه بفهمم چه کسی دوستم داره

تو دنیا اصلا عشق واقعی وجود داره وجود داره وجود داره

خیلی خیلی خیلی ببخشید عزیزانم من را

من درگیر کارهاییم بودم

و

نتوانستم درست برای شما باز رسانی کنم

ولی

از این به بعد درست میشه

امیدوارم که از این شعر خوشتان بیایید

راستی یادتان نره جان بهترین کستان نظر یادتان نره بدید

تا

من هم بتوانم شارژ بشم تا بهتر برایتان بنویسم

و امروز یک دختر خانم منرا کشت

عاقبت باید گفت

با لبی شاد و دلی غرق به خون

                                   که خدافظ تو

گرچه تلخ است ولی باید این رشته ی الفت بگسست

گرچه تلخ است ولی باید این جام محبت بشکست

باید از کوی تو رفت

دائم از داغ دلم بی خبری

و ندانی کدام جام شکست و ندانی که کدام رشته ی الفت بگسست

ولی عاقبت باید رفت

عاقبت باید گفت

با لبی شاد و دلی غرق به خون

                                  که خداحافظ تو

                                      شاه عشق بودم با کیش رخت مات شدم

بای بای بای زندگی ( زبان حال نویسنده قدیم وبلاک قبل از مرگ )

انا الله و انا الیه راجعون

با نهایت تآسف در گذشت صاحب وبلاک را به شما و خانواده وبلاک نویسان ایران تسلیت عرض می نمایم ....( نیما)

وقتی البوم عکس هامو ورق می زنم دلم خیلی می گیره سکوتی که تو البومم حرف اول و میزنه خیلی عذابم میده انقدر که دیگه دلم نمی خواد عکس بگیرم. عکس سکوت مرگ انگار همه یک معنی میدن انگار از یک جنس اند این عکس ها فقط می خوان گذر زمان و به رخت بکش و بهت بگن اهای دیگه داری پیر میشی نه پیر نه! داری بزرگ میشی وای بهار نزدیکه بازم قراره به اینکه یه سال دیگه بزرگ شدم متهم بشم. بیستمین بهار زندگی...چه رمانتیک...چه حقیقت زشتی... سعی می کنم با نگاه به هر عکس چشمانم و ببندم و خاطره ای را بیاد بیاورم شاید اینطوری عکس ها جون بگیرن و دیگه مرده نباشند نصیحت پیرمرد نازنین و هرگز فراموش نمی کنم که گفت همیشه ببخش اما هرگز فراموش نکن...

زمین سرد است

  زمان

           نامرد نامرد است

شقایقهای عاشق را

                    یه یغما می برد

                               بیداد طوفان زمستانی

                               و پرپر می شود گلبرگ های نازک امید

 نگاه یاس غمگین است

شکوفه

         در دل اوندهای مرده اش

                                    خواب تو را می بیند ای ناجی...

(السلام علیک یا صاحب الزمان)

 

مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

 

بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشـــــــــــــــــــــــــــــتـــــــــــــــــــــــــــــــــم

اگر می خواهی دقیقه ای خوشحال باشی " انتقام بگیر "

اگر می خواهی همیشه شاد باشی " عفو نما "

اشک راضیست...

لبخند راضیست...

عشق راضیست...

...

...

...

اشک ان شب ،

لبخند عشقم بود...

اون که هر چی ابر دنیاست

خونه داره تو چشاش

اون که ناچاره بخنده

اما گریه اس خنده هاش

اون که تو شهرش غریبه

با یه عالم اشنا

هیچ کدوم باور نکردن

غربت تلخ صداش

اون منم

اون منم

اون منم

بغضمو

تو گلوم

می شکنم...                  

...

همیشه زنده می مونه

با یادتو ترانه هام

منو ببخش اگه بازم

اشکام چکید رو نامه هات

دیگه تموم شد فرصتم

خاطره هام پیشت باشه

تموم خاطرات خوش

خدا نگهدارت باشه!

...

شاعرم من

غریب و تنها .

انچه را که می خواهم نمی یابم

و انچه را که می یابم نمی خواهم .

شامگاهان به خانه بازمی گردم تا بر بستری از پرهای لطیف و خارهای

خشن بخوابم .

دلم اکنده از درد و لذت است .

سرشارم از ارزوهای غمبار و شادی افرین .

من با زبان فرشتگان سخن می گویم

و کسی زبانم را نمی فهمد.

در بیابان ها می گردم و با جویباران راز می گویم

من اشنای درختان پرشکوفه ام.

من سوگواری پرندگان را می فهمم.

من غریبه ام با دنیای تنگ و تاریک شما.

من غریبه خواهم ماند

تا لحظه ی دیدار فرا برسد.

انگاه

خود را به بال سپید و نوازشگر مرگ خواهم سپرد.

و به خانه ی اشنای خود کوچ خواهم کرد .

من به دنیای روشن و ارامم سفر می کنم !!!

سلام

 عید سعید فطر را به شما و خانواده شما تبریک عرض میکنم

...چون ادم می شکنه

 یه کلاغ بیرون نشسته

 زل زده توی نگاهم

 من می رم کنار شیشه

 تا ببینه که سیاهم

 کلاغه با همه زشتی

 جاش تو اوج اسمونه

 اما من ته زمینم

 زیر پاهای زمونه

سخنی تکان دهنده از مدیریت سابق( اخی نیمای عزیزتون...):

با دوستت طوری دوست باش که امکان داره دشمنت بشه

با دشمنت طوری باش که ممکنه دوستت بشه

فقط میتوانم بگم برایش دعا کنید

اگر کسی سراغ مرا گرفت بگویید رفته است باران را تماشا کند

و اگر اصرار کرد بگویید به دیدن طوفان رفته است

و اگر باز هم سماجت کرد بگویید رفته است تا دیگر باز نگردد...

امیدوارم خوب و خوش باشین

 باید و حتما یه چیزی رو به اطلاع خوانندگان عشق خاکی من برسونم

دوستتون نیما (زندان بان شهر غم- مدیریت سابق ) اصلا حال و اوضاع جالبی

نداره

یه جاییه که خیلی تنهاس

تنها و خسته

کسی هم نمی تونه تنهاییش رو پر کنه ...

تو غربته . غم داره

واسش دعا کنین

                                                               مدیریت جدید

                                                                               "سایه"

چه قدر سخته توی چشای کسی نگاه کنی که تمام مهرت رو ازت دزدیده

و به جاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داده و به جای این که لبریز از

کینه و نفرت شی حس کنی که هنوز دوسش داری.

چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر

اوار غرورش همه وجودت له شده.

چه قدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیز

جز سلام نتونی بگی...

چه قدر سخته گل ارزوهاتو توی باغ دیگه ای ببینی و هزار بار تو خودت

بشکنی و اروم زیر لبت بگی :

                                  " گل من باغچه نو مبارک "

 خداحافظ همین حالا

.

.

.

اگه گفتن خداحافظ

نه این که رفتنت سادس

نه این که می شه باور کرد

دوباره اخر جادس

خداحافظ واسه اینکه

نبندی دل به رویاها

.

.

.

خداحافظ

خداحافظ

همین حالا

خداحافظ

          دوست دارم روزی که می میرم مرا در تابوت سیاهی بگذارید

        تا همه بدانند در تاریکی به سر می برده ام !

       دستهایم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند به انچه میخواستم

       نرسیده ام!

      چشمهایم را باز بگذارید تا همه بدانند چشم انتظار از دنیا رفته ام !

     روی قبرم تکه یخی بگذارید تا مثل باران برایم اشک بریزد

     و روی سنگ قبرم چیزی ننویسید تا همه فراموشم کنند!